جمهوری افلاطون (۲)
سه شنبه, بهمن ۱۳م, ۱۳۸۸… MAY I ASK ANOTHER QUESTION? WHAT DO YOU CONSIDER TO BE THE GREATEST BLESSING WHICH YOU HAVE REAPED FROM YOUR WEALTH? …THE GREAT BLESSING OF RICHES, I DO NOT SAY TO EVERY MAN, BUT TO A GOOD MAN, IS, THAT HE HAS HAD NO OCCASION TO DECEIVE OR TO DEFRAUD OTHERS, EITHER INTENTIONALLY OR UNINTENTIONALLY; AND WHEN HE DEPARTS TO THE WORLD BELOW HE IS NOT IN ANY APPREHENSION ABOUT OFFERINGS DUE TO THE GODS OR DEBTS WHICH HE OWES TO MEN. NOW TO THIS PEACE OF MIND THE POSSESSION OF WEALTH GREATLY CONTRIBUTES; AND THEREFORE I SAY, THAT, SETTING ONE THING AGAINST ANOTHER, OF THE MANY ADVANTAGES WHICH WEALTH HAS TO GIVE, TO A MAN OF SENSE THIS IS IN MY OPINION THE GREATEST. WELL SAID, CEPHALUS, I REPLIED; BUT AS CONCERNING JUSTICE, WHAT IS IT? –TO SPEAK THE TRUTH AND TO PAY YOUR DEBTS –NO MORE THAN THIS? AND EVEN TO THIS ARE THERE NOT EXCEPTIONS? SUPPOSE THAT A FRIEND WHEN IN HIS RIGHT MIND HAS DEPOSITED ARMS WITH ME AND HE ASKS FOR THEM WHEN HE IS NOT IN HIS RIGHT MIND, OUGHT I TO GIVE THEM BACK TO HIM? NO ONE WOULD SAY THAT I OUGHT OR THAT I SHOULD BE RIGHT IN DOING SO, ANY MORE THAN THEY WOULD SAY THAT I OUGHT ALWAYS TO SPEAK THE TRUTH TO one who is in his condition. You are quite right, he replied. But then, I said, speaking the truth and paying your debts is not a correct definition of justice.
پرسش سقراط از سفالوس پیر درباره مهم ترین برکت ثروت ، اولین پرسش جدی در کتاب جمهوری است. سفالوس در جواب، به توانایی در پرداخت دیون نسبت به خدایان و دیگران و نیز راستگویی به دلیل بی نیازی از فریب دادن مردم اشاره می کند. سقراط در جواب می گوید : اما عدالت چه طور؟ یا عدالت نیز همان راستگویی و پرداخت دیون است؟ آیا نمی توان بر این تعریف از عدالت ، استثناء و ردّی آورد؟ فرض کنیم دوست ما زمانیکه در سلامت عقلی به سر می برده ، سلاح خود را به ما امانت داده و حالا در زمان جنون برای بازپس گریری آن مراجعه نموده است، آیا ما مجبوریم یا مجازیم سلاح را در آن حال به او بازگردانیم و راستگویی پیشه کنیم؟ نه! هیچ کس تأیید نخواهد کرد که ما باید چنین کاری را انجام دهیم. زمانی که سفالوس حرف سقراط را می پذیرد ، بلافاصله سقراط، اولین و سطحی ترین تعریفی را که در سراسر کتاب جهوری، برای عدالت ارائه شده است، رد می کند :
«بنابرین ، صداقت و پرداخت دیون ، تعریف صحیحی از عدالت نیست.»