*.*/politics/

… MAY I ASK ANOTHER QUESTION? WHAT DO YOU CONSIDER TO BE THE GREATEST BLESSING WHICH YOU HAVE REAPED FROM YOUR WEALTH? …THE GREAT BLESSING OF RICHES, I DO NOT SAY TO EVERY MAN, BUT TO A GOOD MAN, IS, THAT HE HAS HAD NO OCCASION TO DECEIVE OR TO DEFRAUD OTHERS, EITHER INTENTIONALLY OR UNINTENTIONALLY; AND WHEN HE DEPARTS TO THE WORLD BELOW HE IS NOT IN ANY APPREHENSION ABOUT OFFERINGS DUE TO THE GODS OR DEBTS WHICH HE OWES TO MEN. NOW TO THIS PEACE OF MIND THE POSSESSION OF WEALTH GREATLY CONTRIBUTES; AND THEREFORE I SAY, THAT, SETTING ONE THING AGAINST ANOTHER, OF THE MANY ADVANTAGES WHICH WEALTH HAS TO GIVE, TO A MAN OF SENSE THIS IS IN MY OPINION THE GREATEST. WELL SAID, CEPHALUS, I REPLIED; BUT AS CONCERNING JUSTICE, WHAT IS IT? –TO SPEAK THE TRUTH AND TO PAY YOUR DEBTS –NO MORE THAN THIS? AND EVEN TO THIS ARE THERE NOT EXCEPTIONS? SUPPOSE THAT A FRIEND WHEN IN HIS RIGHT MIND HAS DEPOSITED ARMS WITH ME AND HE ASKS FOR THEM WHEN HE IS NOT IN HIS RIGHT MIND, OUGHT I TO GIVE THEM BACK TO HIM? NO ONE WOULD SAY THAT I OUGHT OR THAT I SHOULD BE RIGHT IN DOING SO, ANY MORE THAN THEY WOULD SAY THAT I OUGHT ALWAYS TO SPEAK THE TRUTH TO one who is in his condition. You are quite right, he replied. But then, I said, speaking the truth and paying your debts is not a correct definition of justice.

پرسش سقراط از سفالوس پیر درباره مهم ترین برکت ثروت ، اولین پرسش جدی در کتاب جمهوری است. سفالوس در جواب، به توانایی در پرداخت دیون نسبت به خدایان و دیگران و نیز راستگویی به دلیل بی نیازی از فریب دادن مردم اشاره می کند. سقراط در جواب می گوید : اما عدالت چه طور؟ یا عدالت نیز همان راستگویی و پرداخت دیون است؟ آیا نمی توان بر این تعریف از عدالت ، استثناء و ردّی آورد؟ فرض کنیم دوست ما زمانیکه در سلامت عقلی به سر می برده ، سلاح خود را به ما امانت داده و حالا در زمان جنون برای بازپس گریری آن مراجعه نموده است، آیا ما مجبوریم یا مجازیم سلاح را در آن حال به او بازگردانیم و راستگویی پیشه کنیم؟ نه! هیچ کس تأیید نخواهد کرد که ما باید چنین کاری را انجام دهیم. زمانی که سفالوس حرف سقراط را می پذیرد ، بلافاصله سقراط، اولین و سطحی ترین تعریفی را که در سراسر کتاب جهوری، برای عدالت ارائه شده است، رد می کند :

«بنابرین ،  صداقت و پرداخت دیون ، تعریف صحیحی از عدالت نیست.»

I went down yesterday to the Piraeus with Glaucon the son of Ariston, that I might offer up my prayers to the goddess; and also because I wanted to see in what manner they would celebrate the festival, which was a new thing. I was delighted with the procession of the inhabitants; but that of the Thracians was equally, if not more, beautiful. When we had finished our prayers and viewed the spectacle, we turned in the direction of the city; and at that instant Polemarchus the son of Cephalus chanced to catch sight of us from a distance as we were starting on our way home, and told his servant to run and bid us wait for him. The servant took hold of me by the cloak behind, and said: Polemarchus desires you to wait.

جملات بالا، ترجمه انگلیسی سرآغاز کتاب «جمهوری» هستند. کتابی که شخصیت های اصلی آن عبارتند از :

-         سقراط به عنوان نقش اول کتاب و کسی که نظرات افلاطون به عنوان نویسنده کتاب، از زبان او بیان می شود.

-         گلاوکن ، برادر افلاطون و فرزند آریستون.

-         آدئیمانتوس ، برادر دیگر افلاطون. از کتاب دوم به بعد غالب بحث ها به صورت گفت و گوهای او و گلاوکن با سقراط است.

-         پولمارکوس ، فرزندسفالوس پیر.

-         سفالوس ، پدر پولمارکوس که ثروتمندی سالخورده است و تنها در ابتدای کتاب اول ، با او هستیم.

-         تراسیماخوس ، فیلسوف سوفسطایی که جدّی ترین منتقد و مخالف سقراط در کتاب اول است.

داستان از آن قرار شروع می شود که  سقراط به همراه گلاوکن ، پس از تماشا و ادای مناسک در جشنی که به احترام  یکی از خدایان غیر آتنی در بیرون از شهر برقرار شده در حال بازگشت به شهر هستند. در این هنگام  پولمارکوس که آنها را دیده ،خدمتکار خود را به سراغشان می فرستند. خدمتکار از سقراط و گلاوکن درخواست میکند قدری صبر کنند. خیلی زود پولمارکوس به همراه آدئیمانتوس و چند تن دیگر به آن دو می رسند و پولمارکوس موفق می شود سقراط را متقاعد کند تا به جای بازگشت به شهر، مهمان خانه پدری او شود.

خانه ای که پس از این ، تمام  گفت و گو های کتاب در آن اتفاق خواهد افتاد.